Sırılsıklam

yagmur sirilsiklam

Yağmur Sevgisi…

Küçücüktüm. Saatlerce yürüyebilirdim yağan sağanak yağmur altında. Sırılsıklam olmak isterdim. Gün boyu bakabilirdim pencereye coşarak vuran kocaman damlalara. Her şimşek çakıp gök gürlediğinde birileri konuşur benle mi zannederdim acaba, yoksa gülümsemekte miydiler bana! Neden bilmiyorum ama ben yağmuru çok seviyordum. Varsın çamurlansın, kirlensindi elbisem! Sokaklar nehirler gibi akarken ya da burnumu toprak kokusu sararken seyrin ve genzin tadına varırdım nedense. Rüzgarla gelir bazen, savrulurdu yerdeki yapraklar. Şakır şakır yağan yağmurun seslerine hele ki tavana değen bir yakınlıktaysam, öyle hoşuma giderdi ki! Neden bilmiyorum; ben yağmurun sesini çok seviyordum. Herkes işi gücü bıraksın yağmuru seyretsin isterdim. Hala istiyorum.

Büyüyordum. Yine sırılsıklam olmak istiyordum. Yağmur coşunca dünyam değişti zannediyordum belki de. Bitti bütün dertler şimdi tek meselesi bu oldu insanların diye düşünürdüm bazen. Kabanının yakasını kaldırmış koşarak sığınacak yer arayacak birisini gördüğümde, işte derdim; işte bu adamın hangi derdi belası olursa olsun şu anda düşüneceği tek sorunu ıslanmaktır yağmur altında. Başka dert yok, sıkıntı yoktu. Otobüs durağına sığınanları görürdüm; “tamam işte bu” derdim bakın nasıl birlik olabiliyormuşsunuz; aynı hedef aynı dert hepinizin aklında. Sağ yok, sol yok, anarşi yok, terör yok, melanet yok, başka bela yok. Sevinsinler isterdim. Doyasıya yaşardım an’ı, yağmuru, şimşeği, gürültüyü. Hele ki havayı iyice kararttıysa bulutlar, değmeyindi keyfime. Sanki “işte bitti” der gibiydiler. Geldik işte, belki de gitmeyeceğiz bir daha! Ama korkmazdım, varsın öyle olsun diye içimden geçerdi bir şeyler. Birisi yanaşsa yanıma bitti dese, işte kıyamet; dönüşü yok, dinmeyecek fırtına. Varsın olsun koçum be derdim, ben de onu bekliyordum, nihayet! Hala bekliyorum belki de!

Yağmuru hala seviyorum, gök gürültüsünü, bulutu, ıslanmayı, kıyameti. Sırılsıklam olmayı yine. Fakat şimdi… Ama şimdi korkuyor muyum aksine! Büyüdüğümden midir nedir! Büyükler daha mı korkak oluyorlar? Yoksa başka yağmurların altında şemsiyesiz mi dolaşıyorlar! Başka gürültüler kulaklarını mı sağır ediyor, başka şimşekler mi çakıyor gözlerinde! Şimdi elbiseleri de kirlenmiyor oysa, hangi fırtınalar nerelerini ıslatmış ola ki! Hangi güneş üzerlerini kuruta!

Olsa gerek ki; sırılsıklam kalpler çamurlara bulanmış…

Kalemzade | Cengiz Yardım

Sırılsıklam&rdquo hakkında 1 yorum

  1. selam..Dilerim herkes yağmurdan nasibini alır ..Kimine çiselerken kimine de bardaktan boşanırcasına…

    yüreğine kalemine sağlık kardeşim..

Görüşleriniz benim için önemli. Söz şimdi sizde.