Islak Güneş

“Rüyadan Öte” Yıldızlara varacaktı. Kâh denizlerin üzerinde koşuyor, kâh iki boy üstünde uçuyordu, bir tek sayfaya sığmamış rehberiyle. Varamazsın dediler, süt kokularına bezenmiş tazecik yüreğine. Umudu kırıldı! Kuşattı sönmüş yıldızlar etrafını. Haleleri tomurcuk açarken, bir karadelik döne döne söndürme gayretindeydi ateşini. Bir karadelik… Dönmekten midesi bulanmış… “O da dönmeli” dedi o “ilkel kabilesine…”. Söndürdü sandı…