Kaybedilen Umut …

Gelecek korkusu kendine zulmetmektir

Tüm çabana rağmen bir adım öteye gidilemediğini düşünüyorsan… Apaçık gerçeği haykırmana rağmen kulaklar duymuyor… gözler görmüyor…. kalpler anlamıyorsa… üstüne üstelik cahilce kıvrılıp bükülen diller sana ateşten kelimeler fırlatıyorsa… umduğun sevdiklerinin dillerinden çıkan oklar birer birer göğsüne saplanıyorsa…

Sen yıllardır… böyle giderse felaketler geliyor… diye uyarıp durduğun halde… felaketler gelmeye başladığı halde… her şey güllük gülistanlık zannediliyorsa… Çözüm arayanlara çözümlerin kalplerinde ve beyinlerinde olduğunu gösterip durduğun halde… o kalpler türlü cellatlarına sevdalanmış ve o beyinler varlığının gereğini yapmaya hiç yanaşamamışsa…

Kendilerini Allah’a ulaştıracakları zannıyla bağlandıkları eski sahte ilahlarından vazgeçip gerçekleri fark eder gibi olanların bile… gerisin geriye dönüp… onların yerine bu kez yeni sahte ilahlar koyduklarına hayretler içinde tanık oluyorsan… Üzül… Sen de üzül benim gibi… Daha ne diyebilirim, ne yapabilirim, ne çare bulabilirim doğrudan sapmadan diye düşünürken göğsün sıkışsın… Çok doğal…

Ancaaakk…

Yine de görmeye çalış büyük resmi… Her şey olması gerektiği gibi oluyor, hiç kuşkun olmasın. Laftan ibaret kalmasın her şerde bir hayır olduğuna inanman… iyi zannettiğimizin de belki şerre neden olacağına da… Sen umudunu kaybetme.

Siyah olmasaydı ne anlardık beyazdan… Ak olmak lazım, temizlenmek, arınmak… Ama “ben akım” demekle ak olunmaz, kara zannedilmekle de kirli! Zordur kaşınan köyde neden kaşınmadığını anlatmak… Zordur elinde kitap gezdirmenin düşüklük zannedildiği memlekette harıl harıl okumak.  Manasızdır gökyüzüne hiç bakmayana yıldızları anlatmak.

Zordur “ben kimseye hakkımı yedirmem” demenin bir erdem olmadığını… paraya tapana anlatmak. Zordur “ben asla yalan söylemedim” diyene… yalan söylemekte olduğunu söylemek. Zordur atalarıyla övünmeyi vatanseverlik zannedeni geleceğin gerçeğine hazırlamak… Zordur din adamlarına tapanlara Allah’ın ruhbanlık emretmediğini anlatmak. Zordur sevgiyi günah zannedene güzelliğin manasını mırıldanmak. Ve zordur, kendine güveni olmayana özgüven aşılayıp Allah’a güvenmeyi öğretmek.

Yine de görmeye çalış büyük resmi… Onlar öyle olmalılar, hiç kuşkun olmasın. Laftan ibaret kalmasın insanların çoğunun ne olduğunu biliyor olman… Ve her hak etmesini istediğimizin de belki de hiç hak edenlerden olmadığına tanık olman… Bizim bilmediklerimizi bilen, onları da bilmektedir. Ve sorun onlarda değil, esasen içimizdedir. Düşündüklerimizde, hissettiklerimizde bulamadıklarımızdadır. Büyük resmi görebilseydik zulmün de merhametin de nedenini ayan beyan bilirdik. Gayba iman bu anlarda vardır. Umudunu kaybetme.

Resmi günah zanneden babanın oğlu elinde kalem resim çiziyorsa kaybetme umudunu. Müziği haram sayan annenin kızının kulaklığından melodi sızıyorsa kaybetme umudunu. Aklı kullanmak dinden çıkarır diyen amcanın yeğeni zeka bulmacaları çözüyorsa umudunu kaybetme. Şu satırları okurken birileri düşünmek zorunda hissediyorsa kaybetme umudunu… Bir gün o iman ettiklerini zannettikleri kitabı da okurlar… ve anlarlar yaşadıkları dinin Kuran’daki din olmadığını.

Belki ben göremeyeceğim belki sen… Ama belki yarın… Belki yarından da yakın… Bu toprağın insanının tek çeşitten oluşmaması umudundur… Teklik peşinde koşanlara uymayanların olması da umudundur. Bir gün anlayacaklar… Kendileri için iş işten geçmeden anlasalar istiyoruz sadece…  Dünya var oldukça eskiler silinecek, onların yerine yeniler, gençler, küçükler gelecek… ama o küçükler umudunu kaybetme ki büyüklerinden daha büyük olacaklar… Bizden daha çok aklını kullanacaklar…

Biz belki göreceğiz belki göremeyeceğiz ama Allah’ın sözü sözdür. Dünya var oldukça aklını kullanmayanlar, yola gelmeyenler olduğunda onlar giderilecekler ve yerlerine yeni nesiller, yeni toplumlar getirilecektir. Geleceğin ruhu bugün gerçeği göremeyenlerin değil, geleceğin talibi olan gençlerin elindedir… İşte bu yüzden… Bugünden umudumuzu kesmediğimiz gibi hele gelecekten ve gençlerden asla kesmeyeceğiz. Gelecek korkusu kendine zulmetmektir. Kaybedilen umut acele ettiğindendir.

Düşmanımız insanlarımız değil cehaletimizdir. Her şey ne kadar kötüye giderse gitsin, yıkılana kadar sabırla su taşıyıp cehalet ateşini söndürmeye Allah’ın izniyle devam edeceğiz.

Selam ile…

2 thoughts on “Kaybedilen Umut …

  1. ALLAH razı olsun kardeşim.
    Sözlerin düşündürüyor. doğruları söylüyor kalemin
    saygılarımla

  2. Katılmamak mümkün değil, gönlüne sağlık. Resmin bütünü anlamaya çalışmak işte burada umutlarımız tekrar yeşeriyor. Rabbim cümlemize yolumuzu kolay etsin. Selam ile…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir