Masal İşte!

masal işte köy

Ağalar ve Eşkıyalar

Bir varmış, bir yokmuş! Evvel zamanın birinde güzel bir köyde yaşayan güzel insanlar varmış. Ekip biçerler, yiyip içerlermiş. Zamanla ağalar ve eşkıyalarca aralarına nifak sokulmuş. Biri derdini sayıp döker ama dilimi konuşamam der, diğeri diliyle konuşsa da derdini anlatamaz olmuş. Bir ağa gitmiş, başka bir ağa gelmiş. Bir eşkıya gitmiş, bir diğeri gelmiş. Ama insanlar birbirlerinden değil, onlardan taraf olmuşlar. Birbirlerini anlayıp aralarını düzeltmektense, daha güçlü gördüklerini sığınak edinmişler. Ağaların da eşkıyanın da zulmünü birbirlerinden bilmişler. Ağaya karşı olanlar eşkıyadan medet umar, eşkıyaya karşı olanlar ağadan medet umar hale gelmiş. Böylece iki taraf da köle olmuşlar da farkına bile varamamışlar. Bilememişler ki, ağa sözünü geçirmek için eşkıyaya, eşkıya sözünü geçirmek için ağaya muhtaçmış.

Bir de sayıları az da olsa, ne eşkıyaya ne de ağalara yüz vermeyip köy zaten bizim, onu ikisine de vermeyelim, onu düzeltip biz yaşatalım, ağaya düşmanlık için eşkıyaya katılmayalım, eşkıyadan kurtulmak için ağayı yüceltmeyelim, Allah için sabredip biz düşman olmadıkça ne ağanın ne eşkıyanın hükmü kalır, kendi hükmümüzü kendimiz verecek bir düzen kurarız diyenler varmış. Eşkıyadan medet umanlar onları ağadan taraf, ağaya maraba olanlarsa eşkıyadan taraf ve kendilerine düşman ilan etmişler. İnsanlar onlara uyup bir araya gelip köylerini ıslah etmektense, ya kendi etraflarına çit çekmişler, ya da köyün yollarına hendekler kazıp, çeşmesini yıkmışlar. Sonra da bölüşmüşler.

Bölüşmüşler ama bir de bakmışlar ki iş bununla bitmiyor. Meğer aynı kavgalara sahip iki köy oluvermişler. Köy bölündükten sonra zulüm yine devam etmiş. Bölünmüş her iki köyde birbirini diğer köye kovanlar, yeni ağalar, her iki dağda da yeni eşkıyalar türer olmuş. O zaman bile görememişler ki, aslında ağadan taraf olanlar eşkıyayı, eşkıyadan taraf olanlar ağayı desteklemişler. Sözlerine daha önce değer bile verilmeyen ve her iki tarafı uyaranlardansa artık kimse çıkmaz olmuş. Çünkü her iki köyde ağalar ve eşkıyalara destek verenler yerine, Allah’a sığınan, kardeşliğin ve barışın gerçek anlamını bilen hiç kimse kalmamış.

Gel zaman git zaman bölünenler de bölünmüş, yeniden bölünenler de… Günün birinde civarın en zalim padişahlarından biri gelip her köye birer bey atayıp köy halklarını kullarından eylemiş. Bir zamanlar varmışlar, şimdi yokmuşlar. Böyle bin bir türlü medeniyet helak olup gitmiş, izleri eserleri bile kalmamış. Onlar erememiş muradına tamam da, çıkacak kerevetleri bile kalmamış.

Masal işte! Masalın içindeki kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür!

Kalemzade Cengiz | kalemzade.net | @kalemzade

2 thoughts on “Masal İşte!

  1. Evet ne hayal ama hiç böyle hayal duymadı bu kulak!
    İyi ki hayal birde gerçek olsaydı.
    Düşünün bir kere birde benim mahallede olsaydı bu hayal karekterleri
    Düşünmek bile istemiyorum.
    Yazar olmayacak hayaller kurma lütfen
    saygılarımla

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir