Sen Biliyorsun Aslında

siva

Oku, Hatırla ve Özgürlüğüne Kavuş…

Biliyordun aslında… Daha baştan kodlanmıştın. Kalemle yazmayı, isimleri adları, bilgileri belgeleri öğrenmiştin. Ama denenecektin… Bilgin değil farkındalığın alındı… Sen bulasın istendi bildiğini. Kendini ispat edesin istendi. Bilerek bil istendi. İsteyerek bil istendi. İdrak etmen istendi. “Ve ma edrake”lere cevap vermen istendi. Unutturuldun sana hatırlatılana kadar. Asılıp tutunman istendi… Topraktan sudan çıkman… Karanlıktan aydınlığa çıkman istendi… Çıkabildiğine tanık olman. Baştan yukarıda alıkonabilecekken… Kendin gelmen, kendin dönmen istendi. Bilerek, isteyerek, idrak ederek, aynel yakîn.

Biliyordun nefes almayı… Kıçına şaplak atılınca hatırladın. Biliyordun ağlamayı… Hemencecik ağladın. Biliyordun yemeyi… İlk işin annenin göğsünü yakalamak oldu. Biliyordun gülmeyi… Baban çeneni gıdılayınca ağzın vardı kulaklarına. Biliyordun yürümeyi… İlla ki ayağa kalkmaya çalıştın. Biliyordun konuşmayı… Etrafındakileri duyunca hemen kaptın. Biliyordun yüzmeyi… O’nun düzenine karşı inat etmeyince yüzdün. Biliyordun sevmeyi… Sevilince anladın.

Biliyordun aslında… Yutkunurken anladın… Okulda parmağını kaldırınca… Tırnağın uzayınca fark ettin. Gözlerini devirince gördün… İlk defa heceleyince… Karıncayı ezince… Köpek havlayınca.. Kuyruğunu sallayınca. Kedi tırmalayınca… Sivriler ısırınca. İlk defa gençlik heyecanında… İlk defa elini tuttuğunda… İlk defa öpüşünce… İlk çocuğun doğunca… İlk defa hasta olunca. Burnunun kemiği sızlayınca. Babanı ya da anneni kaybedince… İlk defa saçın ağarınca… İlk defa dişine dolgu yaptırınca… İlk defa beladan kurtulunca… İlk defa “bu son galiba” dediğinde.

Biliyordun aslında… Ama bildiğinin farkında değildin. Vardı haberin yerçekiminden… Kafana elma düşürülünce anladın. Vardı haberin suyun kaldırma kuvvetinden… Hamamda tasının yüzmesini bekledin. Vardı haberin mekanikten… Kaldıraç gibi bir dala basınca anladın. Vardı haberin elektrikten… Kazağın kıvılcım çıkardığında irkildin. Vardı haberin tıptan… Bal yiyip iyileşince fark ettin. Vardı haberin arkeolojiden… Örümceği kehribarın içinde görmen gerekti. Vardı haberin matematikten… Parmaklarına bakınca fark ettin.

Biliyordun aslında… Tesadüfle bir düzen kurulmayacağını hep gördün. Ne bir ağaç kütüğü sana mobilya olabiliyor ne de toprağın altındaki demir, kazma kürek. Ne yağmur çağlayan gibi yağıyor, ne kar kütle halindeydi. Ne güneş seni kavuruyor, ne yanardağlar şehrinin göbeğinden fışkırıyordu. Ne bir ağaç kökü odanı lila renge boyuyor, ne koyunun yünleri kendi başına yorgandı sana. Ne zaman ki düşündün… Anlamaya başladın. İlmel yakîn.

Vardı haberin her şeyden… Ama sen farkında değildin. İşte sana bir hatırlatıcı geldi… Farkına varasın diye. Hatırlayasın diye. Daha ciddi bir uyarı, daha ciddi bir hatırlatıcı mı var… Satır satır yazılıp gönderilmişken önüne! Şimdi sen onu okumaktan mı imtina ediyorsun! Yoksa onu ölülere mi okuyorsun! Şimdi sen onu anlayamam mı diyorsun! Şimdi sen, başkası bilir ben bilemem mi diyorsun! Şimdi sen onu hala bilmediğin bir dilde ezbere mi okuyorsun! Şimdi sen ondan mı yüz çeviriyorsun! Şimdi sen hala oku’muyor musun? Oku’yup da anlamak, hatırlamak mı istemiyorsun! Kendine yapabileceğin daha büyük bir zulüm var mı şu hayatta!!! Oku’yup da özgürlüğüne kavuşmak varken.

Din Allah’ındır, Allah’ın ayetlerinden öğrenilir. Okuman için kampanyalar düzenlenen, sözde din anlatan başka kitapları değil, o kitabı, o zikri, o Kuran’ı oku’man gerekir. Tek yapacağın oku’mak. Tek yapacağın anlamak için oku’mak. Tek yapacağın hatırlamak için oku’mak. Tek yapacağın tanık olmak için oku’mak. Tek yapacağın doğruyla yanlışı ayırt etmek için oku’mak. Tek yapacağın ayetleri, mucizeleri görmek için oku’mak. Gerisini söylemeye bile gerek yok. Oku’yunca ne yapman gerektiğini zaten bileceksin… Tek yapacağın oku’mak. O bir zikir. O bir hatırlatıcı. Lazım olan her şeyi zaten biliyorsun. Oku’man gerek ki hatırlayasın. Tek yapacağın oku’mak.

Kalemzade | Cengiz Yardım

0 thoughts on “Sen Biliyorsun Aslında

  1. İnsana bu sözcükleri kaleme dökme kutsallığını sağlayan yüce Allah’a övgüler olsun. Çok başarılı olmuş. Tebrik ederim.

  2. Ben bu yazıyı nasıl görmemiştim ya ;(
    Harika yine cidden harika bir yazı . Anlaşılır ve huzurun tebessümüyle okunan bir yazı …
    Rabbim OKUmanın güzelliğini tatmış yüreklerden bu heyecanı hiç eksiltmesin ve okunan her ayeti yaşayabilme gücünü ve samimiyetini versin hepimize inşaallah …
    Asla yazmaktan vazgeçmeyin lütfen….

  3. Pingback: Sen Biliyorsun Aslında | Şeyma is World

  4. ”Gerçek şu: Bu Kur’an sana ve toplumuna elbetteki bir hatırlatıcı/bir düşündürücü/bir şeref/bir öğüttür. Bundan sorumlu tutulacaksınız.” Zuhruf-44
    Çok güzel, sorgulayan ve sorgulatan bir yazı olmuş, tebrikler ve teşekkürler..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir